2024 წლის 6-7 დეკემბერს თბილისში მიმდინარე მშვიდობიანი დემონსტრაცია ძალის გამოყენებით დასრულდა. მიუხედავად იმისა, რომ აქცია მშვიდობიან ხასიათს ატარებდა, პოლიციამ მისი დაშლა გადაწყვიტა. არსებული შეფასებებით, ამის სამართლებრივი საფუძველი არ არსებობდა.
აქციის დროს სამართალდამცავებმა 50-ზე მეტი ადამიანი დააკავეს. გამოიყენეს სპეციალური საშუალებები, მათ შორის წყლის ჭავლი და ცრემლსადენი გაზი. დემონსტრანტები ხშირად ვერ ახერხებდნენ ტერიტორიის დატოვებას, რადგან სხვადასხვა მიმართულებით პოლიციის ძალები იყვნენ განლაგებული და ადამიანები ფაქტობრივად ალყაში ექცეოდნენ.
მნიშვნელოვანია ისიც, რომ აქციის პარალელურად პოლიცია მასობრივად ამოწმებდა მოქალაქეებს მეტროსადგურებსა და მიმდებარე ტერიტორიებზე. მოქალაქეებს პირადობის მოწმობებს სთხოვდნენ და მათ მონაცემებს სპეციალურ ჩანაწერებში შეჰქონდათ. ეს ქმედებები შეკრების თავისუფლების შეზღუდვისა და მოქალაქეების დაშინების ფორმად შეფასდა.
ყველაზე მძიმე სურათი კი დაკავებულების მონათხრობებში ჩანს. მათი თქმით, ძალადობა ხშირად მაშინ იწყებოდა, როცა ისინი უკვე დაკავებულები იყვნენ და ადგილზე ჟურნალისტები აღარ იმყოფებოდნენ.
ახმეტელი სტუდენტი ნათია ზვიადაური ამბობს, რომ დარბევის დროს ამოიცნო შსს-ს ახმეტის პოლიციის საგამოძიებო განყოფილების უფროსი, მაღალჩინოსანი სოსო ბაიდაური, რომელიც, მისი თქმით, ახალგაზრდებს ძალის გადამეტებით უსწორდებოდა, დაკავებისას ფიზიკურ და სიტყვიერ შეურაცხყოფას აყენებდა, დამამცირებლად ეპყრობოდა და გაუპატიურებითაც კი ემუქრებოდა.
ნათიას განცხადებით, დაკავების დროს სოსო ბაიდაური მასზე ძალადობდა როგორც გზაში, ისე პოლიციის განყოფილებაში მიყვანის შემდეგ.
საერთო სურათი, რომელიც ამ მოვლენებიდან იკვეთება, მძიმეა — საუბარია უფლებების ფართომასშტაბიან დარღვევასა და ადამიანების მიმართ არაადამიანურ მოპყრობაზე. მიუხედავად ამისა, ამ დრომდე არ არის ცნობილი, რომ რომელიმე სამართალდამცავი ამ ფაქტებზე პასუხისგებაში იყოს მიცემული.
ეს მოვლენები კიდევ ერთხელ აჩენს კითხვას — რამდენად დაცულია ქვეყანაში მოქალაქეების ფუნდამენტური უფლებები და ვინ იღებს პასუხისმგებლობას მაშინ, როცა ეს უფლებები ირღვევა.
