ჟურნალისტი: მაია, თქვენ ახლახან გამოხვედით საავადმყოფოდან. რა მდგომარეობაში ხართ და რა მოხდა 27 დეკემბერს?
მაია ბალიაშვილი: ჯერ კიდევ ძალიან სუსტად ვარ და ფსიქოლოგიურადაც ძალიან მძიმე მდგომარეობაში ვიმყოფები. დაახლოებით სამი კვირა საავადმყოფოში გავატარე. მქონდა ტვინის მძიმე შერყევა, მოტეხილი ხელი, ჭრილობები და სხეულის სხვადასხვა ნაწილის ძლიერი დაჟეჟილობა.
27 დეკემბერს ერთმა ნაცნობმა ქალმა დამირეკა და მითხრა, რომ მძიმე ავადმყოფს სახლში სამედიცინო დახმარება სჭირდებოდა. მე სამედიცინო სფეროში ვმუშაობ და ასეთ ადამიანზე უარის თქმა არ შემეძლო. მისამართი სოფელ ბრეთში იყო. როდესაც ადგილზე მივედი, ავადმყოფის ნაცვლად ყარამან როინაშვილი დამხვდა.
ჟურნალისტი: რას გეუბნებოდათ როინაშვილი?
მაია ბალიაშვილი: მემუქრებოდა და მეუბნებოდა, რომ ყველგან მფარველები ჰყავდა. მითხრა, რომ ჩემი პოლიტიკური საქმიანობის გამო ჩემ წინააღმდეგ მოქმედებდა. ასევე მითხრა, რომ ჩემს ოჯახს და ბიზნესს პრობლემები სწორედ მისი დავალებით შეექმნა.
შემდეგ ჩემზე ფიზიკურად იძალადა. მცემა, თმაში ხელი ჩამავლო, იატაკზე დამაგდო და კიბეებიდან გადმომაგდო. ამის შემდეგ გონება დავკარგე.
ჟურნალისტი: როგორ აღმოჩნდით საავადმყოფოში?
მაია ბალიაშვილი: როგორც გამომძიებელმა მითხრა, ჩემი მანქანა სოფელ ბრეთთან ხევში აღმოაჩინა შემთხვევით გამვლელმა. მე მანქანასთან ახლოს უგონო მდგომარეობაში ვყოფილვარ და სასწრაფო დახმარება გამოუძახებიათ.
მე თავიდანვე ვუთხარი გამომძიებელს, რომ ეს ავტოავარია არ ყოფილა. ჩემი აზრით, მანქანა განზრახ გადააგდეს ხევში, რათა მომხდარი ავტოსაგზაო შემთხვევას დამსგავსებოდა.
ჟურნალისტი: პოლიციამ როგორ იმოქმედა?
მაია ბალიაშვილი: სწორედ ეს არის ყველაზე მძიმე. მე პოლიციას არაერთხელ მივმართე მანამდეც და ამ შემთხვევის შემდეგაც. ყოველთვის მქონდა იმედი, რომ სახელმწიფო დამიცავდა.
ამ შემთხვევის შემდეგ გამომძიებელს დეტალურად მოვუყევი, რაც მოხდა. ვუთხარი, რომ როინაშვილმა მცემა და ჩემი სიცოცხლის მოსპობა სცადა. მითხრეს, რომ გამოიძიებდნენ, მაგრამ ჯერჯერობით რეალური შედეგი არ ჩანს.
ჟურნალისტი: ეს პირველი შემთხვევა იყო, როდესაც როინაშვილი დაგესხათ თავს?
მაია ბალიაშვილი: არა. ეს ყველაფერი 2020 წლიდან დაიწყო.
2020 წლის ნოემბერში ის ჩემს კლინიკაში მოვიდა. ნასვამი იყო და მითხრა, რომ ჩემი მშობლების პოლიტიკური შეხედულებები და ხელისუფლების კრიტიკა ოჯახს პრობლემებს შეუქმნიდა. პირდაპირ გამაფრთხილა, რომ მშობლები უნდა დამერწმუნებინა, ხელისუფლება აღარ გაეკრიტიკებინათ.
შემდეგ ჩემზე თვალთვალიც დაიწყო. ხშირად ვხედავდი მის მანქანას კლინიკის სიახლოვეს.
2021 წელს ერთხელ სამსახურში ფეხით მივდიოდი, რადგან ჩემი მანქანა გაფუჭებული იყო. როინაშვილმა მანქანით გამიჩერა გზა და სამსახურში წაყვანა შემომთავაზა. უარი ვუთხარი. ამის შემდეგ მითხრა, რომ თუ პოლიციაში დავრეკავდი, არაფერი გამომივიდოდა, რადგან პოლიციაში მისი მეგობრები იყვნენ.
ჟურნალისტი: როდის ჩაერთეთ პოლიტიკაში?
მაია ბალიაშვილი: მანამდე პოლიტიკურად აქტიური ადამიანი არ ვიყავი. ჩემი მშობლები ყოველთვის ღიად უჭერდნენ მხარს „ერთიან ნაციონალურ მოძრაობას“, მაგრამ მე თავს ვიკავებდი.
როდესაც მივხვდი, რომ მხოლოდ დუმილითა და თავის არიდებით ვერავის დავიცავდი, გადავწყვიტე პოლიტიკურად გავაქტიურებულიყავი. 2021 წლის 14 მაისს „ერთიან ნაციონალურ მოძრაობაში“ გავწევრიანდი.
ამის შემდეგ წინასაარჩევნო კამპანიაში აქტიურად ჩავერთე. მოსახლეობასთან შეხვედრებზე დავდიოდი, საინფორმაციო მასალებს ვავრცელებდი და ხელისუფლების პოლიტიკას ვაკრიტიკებდი.
ჟურნალისტი: სწორედ ამის შემდეგ გაძლიერდა თქვენზე ზეწოლა?
მაია ბალიაშვილი: დიახ. ძალიან მალე მივიღე ინფორმაცია, რომ ჩემი პოლიტიკური საქმიანობა ადგილობრივ ხელისუფლებაში განხილვის საგანი იყო.
2021 წლის სექტემბერში კიდევ უფრო მძიმე შემთხვევა მოხდა. თბილისიდან ქარელში ვბრუნდებოდი, როდესაც როინაშვილი და ილია ქელეხსაშვილი გზაზე შემხვდნენ. მათი მანქანა უკან გამომყვა.
მათ ჩემი მოძრაობა გაართულეს და საბოლოოდ მანქანა გზიდან გადავიდა. ავარიის შემდეგ ისინი ჩემთან მოვიდნენ, დამცინოდნენ, საარჩევნო მასალები დამიხიეს და დამემუქრნენ.
როინაშვილმა მითხრა, რომ ძალიან ცუდად დამთავრდებოდა ჩემთვის, თუ პოლიტიკურ საქმიანობას არ შევწყვეტდი.
ჟურნალისტი: პოლიციაში განაცხადეთ?
მაია ბალიაშვილი: მაშინვე წავედი პოლიციაში. ყველაფერი მოვუყევი და დაზიანებებიც ვაჩვენე. მაგრამ რამდენიმე დღის შემდეგ მითხრეს, რომ ჩემი დაზიანებები, სავარაუდოდ, ავტოსაგზაო შემთხვევას უკავშირდებოდა და იმ ადამიანებს ალიბი ჰქონდათ.
ჩემთვის ეს სრულიად გაუგებარი იყო. მე ვიცოდი, რაც მოხდა.
ჟურნალისტი: თქვენი ოჯახის წინააღმდეგ სხვა შემთხვევებიც იყო?
მაია ბალიაშვილი: დიახ. ჩემს მშობლებს სასოფლო-სამეურნეო მიწების გაყიდვას აიძულებდნენ. უარი რომ ვთქვით, ჩემთან მოვიდა სოფლის რწმუნებული და მითხრა, რომ თუ მიწას არ გავყიდდით, ჩემი სამედიცინო ცენტრის დაკარგვაც მომიწევდა.
შემდეგ, 2022 წლის მაისში, ჩვენს სასათბურე მეურნეობაში ხანძარი გაჩნდა და ყველაფერი დაიწვა.
იმავე წლის აგვისტოში ჩემს სამედიცინო ცენტრში ორი მამაკაცი მივიდა. მათ დაარბიეს კლინიკა, დაამტვრიეს აპარატურა, ავეჯი და ინვენტარი. პოლიციას მივმართე, მაგრამ შედეგი ვერ მივიღე.
ჟურნალისტი: ფიქრობთ, რომ ეს ყველაფერი ერთმანეთთან იყო დაკავშირებული?
მაია ბალიაშვილი: მე ამის საფუძვლიანი ეჭვი მაქვს. როდესაც ერთი შემთხვევა მეორეს ემატება და ყველა შემთხვევა იმ პერიოდში ხდება, როდესაც პოლიტიკური საქმიანობის გამო უკვე მემუქრებიან, ძალიან ძნელია იფიქრო, რომ ეს ყველაფერი შემთხვევითია.
მაგრამ მე ჟურნალისტთან საუბრისას მხოლოდ ის მინდა ვთქვა, რაც ვიცი და რისი თქმის უფლებაც მაქვს. მე არ მინახავს, ვინ გააჩინა ხანძარი ან ვინ დაავალა კლინიკის დარბევა. თუმცა ვიცი, რომ ამის შემდეგ არც პოლიციამ დამიცვა და არც დამნაშავეები დაისაჯნენ.
ჟურნალისტი: ახლა, დეკემბრის თავდასხმის შემდეგ, გეშინიათ?
მაია ბალიაშვილი: დიახ, ძალიან.
ადრე ვფიქრობდი, რომ შეიძლება მუქარა მხოლოდ დაშინება ყოფილიყო. ახლა კი უკვე ვიცი, რომ ჩემს წინააღმდეგ ფიზიკური ძალადობის განხორციელება მათ შეუძლიათ.
ყველაზე მეტად ჩემი შვილების მეშინია. არ მინდა, ჩემი პოლიტიკური საქმიანობის გამო მათ რამე დაემართოთ.
ჟურნალისტი: რას ელოდებით სახელმწიფოსგან?
მაია ბალიაშვილი: მხოლოდ ერთს — დამიცვან.
არავის ვითხოვ დასჯას სასამართლოს გარეშე. მინდა, რომ ის ადამიანები, რომლებმაც ჩემზე იძალადეს, რეალურად გამოიძიონ და კანონის წინაშე პასუხი აგონ.
მე არ მინდა საკუთარი ქვეყნის დატოვება. აქ არის ჩემი სახლი, ჩემი ოჯახი, ჩემი პროფესია და მთელი ჩემი ცხოვრება. მინდა საქართველოში ვიცხოვრო, ვიმუშაო და შვილები მშვიდად გავზარდო.
მაგრამ ამისთვის უსაფრთხოება მჭირდება.
ჟურნალისტი: როგორ ფიქრობთ, შეძლებთ საქართველოში მშვიდად ცხოვრებას?
მაია ბალიაშვილი: დღეს ამის თქმა ძალიან მიჭირს. ახლა მხოლოდ ის მინდა, რომ გამოძიებამ სიმართლე დაადგინოს და დამნაშავეებმა პასუხი აგონ.
მე ჯერ კიდევ მჯერა, რომ შესაძლებელია სამართლებრივი გზით ჩემი დაცვა. სწორედ ამიტომ გადავწყვიტე საჯაროდ მესაუბრა იმაზე, რაც დამემართა.
ჟურნალისტი: ბოლოს რას ეტყოდით საზოგადოებას?
მაია ბალიაშვილი: მინდა, ადამიანებმა იცოდნენ, რომ როდესაც ხელისუფლებასთან დაკავშირებულ ადამიანებს შეუძლიათ მოქალაქეს დაემუქრონ, ფიზიკურად გაუსწორდნენ, მისი ქონება დააზიანონ და ამის შემდეგ პასუხი არ აგონ, ეს მხოლოდ ერთი ადამიანის პრობლემა აღარ არის.
მე მინდა, რომ ჩემი შემთხვევა გამოიძიონ. მინდა, რომ ჩემს ქვეყანაში არსებობდეს კანონი, რომელიც ყველას დაიცავს — მიუხედავად პოლიტიკური შეხედულებისა.
მე არ მინდა შურისძიება. მინდა სამართალი და უსაფრთხოება.
